Przejdź do treści

Księga Hioba. ST XV - Nowy Komentarz Biblijny

81,55 zł
Darmowa dostawa
erli.pl Zobacz w sklepie

Opis

Księga Hioba z racji specyficznego języka i poruszanych w niej problemów teologicznych i antropologicznych należy do najtrudniejszych tekstów objawienia biblijnego. Dzieło ks. prof. Antoniego Troniny poprzedziła wieloletnia praca badawcza oraz liczne publikacje na temat tej szczególnej księgi. Istotną nowością jest tutaj przekład tekstu hebrajskiego na podstawie współczesnych osiągnięć filologii semickiej. Poza staranną krytyką tekstu autor daje gruntowny wykład egzegetyczny, uzupełniając go po każdej perykopie wskazówkami aktualizującymi orędzie natchnionego poety. Miejsca trudniejsze zostały szerzej omówione w kilku ekskursach dołączonych do tekstu. Ważną rolę uzupełniającą pełnią również końcowe aneksy. Na szczególną uwagę zasługuje grecka wersja Księgi Hioba, znacznie krótsza od hebrajskiej. Jest to pierwszy polski przekład z Septuaginty.

To wyjątkowe dzieło z pewnością będzie bezcenną pomocą dla studentów biblistyki, a także może stanowić pożyteczną lekturę duchową dla kapłanów i coraz liczniejszych miłośników Słowa Bożego w Polsce.ks. prof. dr hab. Antoni PaciorekAutor: ks. Antoni TroninaStron: 712Format: 16,5 x 23,5 cmISBN: 978-83-7797-073-7Oprawa: twardaFRAGMENT KSIĄŻKI(…)1. Dialog Jahwe z szatanem: Czy Hiob za darmo jest bogobojny? (1 – 2)Krótkie opowiadanie o próbie, jakiej został poddany dzielny Hiob, stanowi literackie ramy dla toczonej w księdze debaty teologicznej między Hiobem a jego towarzyszami. Opowiadanie prozą obejmuje początek (1 – 2) i zakończenie księgi (42, 7-17). Treść tego opowiadania zawiera bardzo stare materiały, które nawiązują do epoki patriarchów biblijnych (Sarna). Autor księgi wykorzystał archaiczne tworzywo literackie jako ramy narracyjne dla swego dzieła. W koncentrycznej strukturze księgi jednak ten pierwszy blok tematyczny (podwójny dialog Jahwe z szatanem, rozdz. 1 – 2) znajduje odpowiednik w końcowych dialogach Jahwe z Hiobem (38, 1 – 42, 6); obie jednostki literackie mają podobną strukturę.

Pierwszy blok literacki księgi można więc podzielić na sześć scen, ułożonych według wzoru: a-b-c-b’-c’-d. Pierwsza scena (1, 1-5) jest właściwym prologiem księgi, który znajdzie swój odpowiednik w epilogu (42, 12-17). Początek księgi przedstawia tytułowego bohatera jako bogatego szejka, który odznacza się przykładną prawością postępowania i pobożnością. Cztery kolejne sceny ukazują na przemian dialog w niebie (1, 6-12; 2, 1-7a) i jego konsekwencje na ziemi, w życiu Hioba (1, 13-22; 2, 7b-10). Scena końcowa (2, 11 – 3, 1) wprowadza już w akcję dramatu, ukazując przybycie trzech przyjaciół bohatera, aby mu towarzyszyć w cierpieniu. Dwa pierwsze rozdziały księgi stanowią piękny przykład „narracji przez dialog” (Alter).

Całe to epickie opowiadanie ułożone jest w prostym, zwartym stylu, typowym dla wczesnej prozy hebrajskiej (Young). Krótkie, żywe scenki maluje autor w zwięzłych słowach utrzymujących czytelnika w stałym napięciu. Opowiadanie przeplata się z mową zależną. Oszczędne słownictwo nadaje tekstowi cechy poetyckiej prozy. Liczba uczestników każdej scenki ograniczona jest do minimum, przy czym dialog toczy się między dwoma głównymi postaciami. Dzięki interwencji narratora zawiązuje się akcja dramatu.

Akcja jest szybka i wydarzenia następują po sobie nieodwracalnie. Dialog Boga z Przeciwnikiem toczy się wartko i bezpośrednio, w cztery oczy. Liczebniki mają dla autora znaczenie symboliczne (3+7, 5+5). Wielka prostota opowiadania i jego staranna konstrukcja tworzą zamierzony kontrast z głębią cierpienia, jakie stopniowo spada na Hioba. To wszystko pobudza zainteresowanie u odbiorców tego niezwykłego orędzia, które mimo upływu wieków nadal fascynuje czytelników tej księgi w najróżniejszych kręgach kulturowych.1.1. Prolog: prezentacja Hioba (1, 1-5)1 1Żył w ziemi Uc człowiek imieniem Hiob. Był to człowiek doskonały i prawy, bogobojny i stroniący od złego. 2Urodziło mu się siedmiu synów i trzy córki. 3Posiadał siedem tysięcy owiec, trzy tysiące wielbłądów, pięćset par wołów zaprzęgowych, pięćset oślic i bardzo liczną służbę. Człowiek ten był bogatszy od wszystkich ludzi Wschodu. 4Jego synowie zbierali się i urządzali uczty kolejno u siebie, w ustalonym dniu. Zapraszali także swoje trzy siostry, aby ucztowały wraz z nimi. 5Kiedy dobiegały końca dni ucztowania, Hiob wzywał ich, aby dokonać obrzędu oczyszczenia. Wstawał wczesnym rankiem i składał ofiarę całopalną za każdego z nich, ponieważ mówił: Może moi synowie zgrzeszyli i obrazili Boga w sercu. Hiob zawsze postępował w ten sposób.

I. Kontekst i strukturaPerykopę wstępną należy rozważać w kontekście ostatniej perykopy epilogu księgi (42, 12-17). W obu tych jednostkach imię Hioba powraca czterokrotnie, a jego majątek, wymieniony w prologu, zostanie podwojony w zakończeniu opowieści. Tak więc ramy narracyjne całej księgi ilustrują zasadę retrybucji, która będzie przedmiotem sporu w trakcie dysput między przyjaciółmi. Odpłata doczesna okaże się w