Zwyczaje i obrzędy doroczne na Śląsku - Jerzy Pośpiech - książka historyczna wyd. 1987
Opis
Meluzyny Utopce nierozerwalnie związane są z wodą, tak Meluzyny, zwłaszcza te śląskie, kojarzyć się muszą z wiatrem. Choć pierwotna wersja legendy związanej z Meluzyną ma rodowód francuski, to ta rozpowszechniona w województwie śląskim ma wiele wspólnego z zagranicznym pierwowzorem. Podobno Meluzyna to zaklęta kobieta, a właściwie syrena (lub też kobieta z wężowym ogonem), która nie wyjawiając prawdy swojemu mężowi o tym, że jest syreną właśnie, po odkryciu skrzętnie ukrywanej tajemnicy, została przez niego wygnana z domu, bez możliwości zabrania ze sobą swoich dzieci. Swój smutek, żal i tęsknotę kobieta przemieniona w wiatr, ukazuje poprzez odgłosy, jakie często przywodzi na myśl hulający wiatr. W śląskich podaniach meluzyny to także duszki wiatru, które mieszkały w kominach i dawały o sobie znać poprzez dziwne świsty, szelesty, niezidentyfikowane odgłosy wydobywające się z kominów. Ślązacy wierzyli, że to dusze czyśćcowe, które upominają się o modlitwę wśród żywych.
