Historia literatury światowej pozytywizm realizm - książka wyd. 2005

Opis

Pozytywizm i realizm w literaturze światowej to kierunki literackie rozwijające się głównie w drugiej połowie XIX wieku. Pozytywizm podkreślał znaczenie nauki, wiedzy, pracy i postępu społecznego. Pisarze pozytywistyczni zwracali uwagę na problemy zwykłych ludzi, nierówności społeczne oraz potrzebę edukacji. Ważną ideą była praca organiczna, czyli przekonanie, że społeczeństwo funkcjonuje jak organizm, w którym wszystkie grupy powinny współpracować dla wspólnego dobra. Realizm natomiast dążył do wiernego przedstawiania rzeczywistości, codziennego życia, problemów społecznych i psychologii bohaterów. Twórcy realistyczni ukazywali zarówno życie ludzi biednych, jak i bogatych, opisując ich konflikty, ambicje i trudności. Do najważniejszych przedstawicieli realizmu światowego należeli Honoré de Balzac, autor cyklu „Komedia ludzka”, Charles Dickens, który opisywał trudne warunki życia ubogich, Gustave Flaubert, autor „Pani Bovary”, oraz Lew Tołstoj, twórca „Wojny i pokoju”. Literatura tego okresu miała nie tylko przedstawiać świat, ale również skłaniać czytelników do refleksji nad społeczeństwem, moralnością i odpowiedzialnością człowieka.